Demonen in mijn hoofd

” Jij bent net een kleuter Chantal. Je zou ook gewoon kunnen opgroeien als andere mensen.” Hij praat en zijn woorden prikken als messteken in mijn lichaam. Ik voel me een gewond dier dat niet kan ontsnappen.

Het liefste wil ik hem een duw geven en schreeuwen dat hij het niet snapt omdat hij niet mijn verleden deelt en ik me kwetsbaar voel door zijn opmerking.

” Jij was ziek en dan ga je toch lopen? Je zou ook gewoon uit kunnen zieken. Dat is wat volwassenen doen.” Het mes prikt in mijn organen maar ik voel het niet. In mijn hoofd denk ik aan het spoor. Aan het koude water waar ik in zou kunnen lopen. Voor alle problemen is een oplossing.

Hoe leg ik hem uit dat ik niet in bed kan blijven liggen. Mijn bed voelt als een graf en daarom wil ik wakker blijven. Want ik weet dat dan de demonen komen. Dat ik ze overdag uit kan lachen maar ze in de nacht mijn wang willen kussen.

“Ik kan er gewoon niet tegen als mijn lichaam niet doet wat ik wil.” Het is een slap excuus om niet te hoeven zeggen wat ik eigenlijk wil zeggen omdat ik de woorden niet kan vinden.

Hoe kan ik uitleggen dat ik het nodig heb om mijn lichaam tot het uiterste te drijven, omdat mijn geest sterker is. Dat ik me vroeger altijd zo heb gered. Wat je ook met mijn lichaam deed, in mijn hoofd was ik altijd sterker. En dat ik daarom mezelf afbeul. Dan voel ik geen pijn in mijn hoofd en soms is dat alles wat ik wil.

“Misschien ben ik wel een kleuter, en wil ik niet opgroeien.” Als hij wegloopt blijf ik staan en bekijk mezelf in de winkelruit. Ik zie er wit uit. Automatisch sla ik drie keer hard op mijn wang. Als ik mijn vingers bekijk zie ik een afdruk op hand. Vandaag ben ik overdag door demonen gekust.


4 reacties

Cassandra 26 maart 2019 Reageer

Veel “volwassenen” verwaarlozen of pijnigen zichzelf in de hoop op wat controle en/of niet te hoeven ondergaan aan wat jij noemt: Demonen.
Ik deed het ook altijd zo, probeer dat nu minder te doen, maar het blijft een strijd, hoe dan ook. Ooit hoop ik meer te kunnen dan alleen te “overleven”. Knuffies

Emile 27 maart 2019 Reageer

Demonen in jouw hoofd, een engel op jouw schouder.

Frank 29 maart 2019 Reageer

Heel veel mensen hebben er last van. En die zetten het dan op een zuipen. Dat werkt ook.

Jerry 16 mei 2019 Reageer

Iedereen heeft zijn eigen demonen.
De een heeft het spoor, de ander een hoog gebouw.
Ik heb mijn auto en weet waar die ineens abrupt stil zal komen te staan. Wat mij (nog) tegenhoud zijn mijn kids en degene die mij nu nog nodig heeft.

Geef een reactie